درس هایی از واقعه ی تلخ شهادت سردار قاسم سلیمانی

جمعه صبح که از خواب بیدار شدم. بعد از برنامه های صبحگاهی ام خیلی با انرژی به سراغ فضای مجازی آمدم تا به یکسری کارها برسم، ناگهان همینطور به صفحه ی گوشی موبایلم خیره شدم…

برخی دیالوگ های من با خودم در آن لحظه:
– چی؟؟؟ مگه میشه؟؟!!
– حتما شایعه ست..
– امکان نداره..
– آخه…
این جملات سوالی و تعجبی همینطور پشت سر هم از ذهنم عبور می کردند تا خبری دیدم که جمهوری اسلامی ایران، خبر شهادت سردار را تایید کرد.
اصلا باورم نمی شد. اصلا باورم نمی شد. اصلا دلم نمی خواست این خبر را باور کنم. کشورمان یک بازوی قدرتمند نظامی را از دست داده بود. ایندفعه آمریکا مستقیم وارد عمل شد و تعلل نکرد و ایران یا بهتر است بگویم یک منطقه را داغ دار کرد.

الان که در حال نوشتن این متن هستم؛ واقعا قلبم درد دارد. ما نه تنها یک فرمانده و قدرت نظامی را از دست دادیم؛
نه تنها یک سردار را از دست دادیم؛ بلکه یک انسان شریف را از دست دادیم.. یک انسان وظیفه شناس، مسئولیت پذیر، ظلم ستیز، عالم، دانا، توانا را از دست دادیم. انسانی که خوب و نیک بود و خوب و نیک بودن را به دیگران آموخت…
همچین انسانی در هرجای دنیا از میانمان برود، درد دارد…

من در این مقاله به این بهانه، چند درس زندگی را که از این واقعه ی دردناک برایم مرور شد، برایتان آورده ام…
با عشق بخوانید و لذت ببرید.

۱. هر انسان یک پیام

شهادت این سردار بزرگ، برای هر انسانی که این خبر را می‌شنود، یک پیام دارد. پیامش برای شما چه بود؟

خداوند به صورت پیشفرض همه‌ی ما بندگانش را دوست دارد و برای رشد ما همواره با ما سخن می‌گوید. بله با ما صحبت می‌کند. اما به زبان خودش. به زبان نشانه‌ها.!

خدا حواسش به همه مون هست… این ماییم که خیلی حواس پرتی می کنیم…

از آنجایی که هیچ انسانی ظرفیت وجودی‌اش به اندازه‌ای نیست که خداوند با او به صورت مستقیم سخن بگوید؛ به زبان نشانه‌ها با ما صحبت می‌کند. یعنی چطور؟
انسانی را وارد زندگی ما می‌کند. ما را به مکانی می‌برد. ما را با برنامه‌ای آشنا می‌کند. اتفاقی را در زندگی ما رقم می‌زند و…
اما ما در بسیاری مواقع پیام‌هایش را نمی‌بینیم و صدایش را نمی‌شنویم.

هر اتفاقی که می‌افتد مثبت یا منفی، درسی در بر دارد.
و تا درس نهفته در اتفاقی منفی را نگیریم، آن اتفاق آنقدر در زندگی ما تکرار می‌شود؛ تا بالاخره درسش را بگیریم.

سردار سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی، در بامداد سیزدهم دیماه ۱۳۹۸ به شهادت رسید.
قطعا این اتفاق پیامی برای هر یک از مردم جهان با هر اعتقاد و آئینی که این پیام را می شنود، پیام مخصوص به خود را دارد.

این واقعه‌ چه پیامی برای شما داشت؟

۲. شاید تو فکر می کنی بده!

خیلی وقت ها در راه رسیدن به اهدافمان اتفاقاتی می افتد که سرعتمان را کاهش می دهند یا مسیرمان را عوض می کنند یا… . بسیاری از ما انسان ها وقتی با اینچنین مسائل مواجه می شویم، بهم می ریزیم و به زمین و زمان بد و بیراه می گوییم. در حالی که خود خداوند در قرآن کریم، در آیه ۲۱۶ سوره بقره فرموده که:

عَسَىٰ أَنْ تَکْرَهُوا شَیْئًا وَهُوَ خَیْرٌ لَکُمْ ۖ وَعَسَىٰ أَنْ تُحِبُّوا شَیْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَکُمْ ۗ وَاللَّهُ یَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ

چه بسیار شود که چیزی را بد بدانید ولی در حقیقت خیر و صلاح شما در آن بوده، و چه بسیار شود چیزی را دوست دارید و در واقع برای شما بد و ناگوار است و خدا ( مصلحت های اتفاق ها) را می داند و شما نمی دانید.

نباید این نکته ی مهم را فراموش کنیم. اگر اتفاقی در زندگی من می افتد که از نظر من بدترین اتفاق ممکن است؛ این احتمال را هم باید لحاظ کنم که ممکن است به صلاح من نبوده باشد و این را خداوند بهتر از من می داند.

یادتان باشد:
در دل هر اتفاق منفی، حداقل ۳نیت مثبت نهفته است.
باید با دید بازتری به مسائل و مصائبی که برایمان رخ می‌دهند، نگاه کنیم.

۳. ایران نباید متوقف شود

قطعا در حادثه ی اخیر یک شخص قدرتمند را از دست داده ایم. حال باید چه کرد؟ آیا باید بنشینیم و تا آخر عمرمان بر سر خود بزنیم و گریه و زاری کنیم؟؟ آیا پایان دنیا فرا رسیده است؟؟

اتفاق اخیر قطعا غم انگیزترین خبری بود که تا بحال در عمرم شنیده بودم. اما نباید در این نقطه متوقف شد. باید این اتفاق را به اهرمی تبدیل کرد تا ما را حتی بیش از پیش به اهدافمان نزدیک تر کند.

۴. شکست+آنالیز= پیروزی

اگر در راه رسیدن به اهدافمان با شکستی مواجه شدیم یا با اتفاق ناگواری برخورد کردیم؛ نباید احساسی شویم و احساسی تصمیم بگیریم و نسنجیده عمل کنیم.
اتفاقا در این مواقع باید فکر کنیم. باید با بررسی و آنالیز فعالیت هایمان تا الآن، برنامه ای بریزیم برای بردی شیرین تر. حتی می توانیم آن اتفاق بد را به یک نقطه ی عطف تبدیل کنیم و بهترین اتفاقات را رقم بزنیم.

یک اتفاق منفی در زندگی‌مان، هم می‌تواند ما را زمین بزند و هم می‌تواند ما را رشد دهد و به ما در راه رسیدن به اهدافمان سرعت دهد. کاملا به این بستگی دارد که ما چطور به آن نگاه می کنیم…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *